X
تبلیغات
رایتل

بی نام و نشان

موقتا بعدا صاحب پدر مادر می شوم

کبوتر بچه بودم مادرم...

شنبه 18 اردیبهشت‌ماه سال 1389 ساعت 06:35 ب.ظ

 

 

اولپرنده بود با بالهای سیاه  

 

با مقصدی که برای آسمان مهم نبود . 

 

 

 

 

دومپدرم تیز همان لوی تیو  

  

وقتی پلاس میشد خوب گرفته بود ازش . 

 

 

 

 

سومیه ذره ای کجن  تیغار ساکت گپو  

 

حالی که جاش توی حال نیست درش بیار  

 

هیله مواظب پات نخارد قد بی تفاوت اتو.  

 

( خارد دوباره معنی شود تقلای دستهای ما  

با زحمت زیاد زیر حصاری پتو ) 

 

 

 

 

 

آخر شبیه ممتونه چشمای سرحدیش   

 

با دست خودم گرفتم از لو تیو گرفتم ازش .  

 

 

کاسکه فقط خدا بکنت ای دفعه جلد حوآ نبوت  

           ای دفعه قاب اتاق ما بشت 

                                    بمونت گپ ببوت. 

 

 

 

 :ضجه گریه نکرده بود انموقعکه، حالام فارسی خملی شده از بس ا رو دست کاکاش نوشته بود.


کدهای جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ